Griekse bureaucratie
Het huis vinden ging van een leien dakje. We hadden niet eens een belastingnummer nodig voor het huurcontract. Maar nu gaat het bureaucratische festijn echt beginnen. Onze huiseigenaresse heeft een waslijstje meegekregen van de OTE, de Griekse KPN maar dan nog echt overheid. Ze was zelf verbaasd dat je voor het aanvragen van een telefoonlijn niet alleen een paspoort nodig hebt en het belastingnummer, maar ook een verblijfsvergunning, een kopie van het huurcontract en een bewijs dat je belasting betaalt c.q. verzekerd bent. We zullen wel niet vanaf dag één een nieuw nummer hebben …..
Zoals afgesproken met de Nederlandse verhuizer, bel ik met de Griekse voor een afspraak voor de aflevering van onze spullen. “We weten toch wel dat we nog een aantal documenten moeten invullen?” We krijgen per mail drie documenten toegestuurd: een verklaring dat we geen drugs en wapens aan het invoeren zijn, een verklaring waarin we een aantal personen machtigen om onze spullen door de douane heen te geleiden en een papier met gegevens over ons nieuwe adres. Op zich simpel zat, maar deze papieren moeten bij een lokaal politiebureau gelegaliseerd worden en vervolgens bij hen afgeleverd. We zullen morgenochtend ervaren hoe soepel dat gaat ….
To fagitó
We bivakkeren bij Ester en Kostas en eten pastitio, salade en kaasballetjes. We zijn door Ester voorbereid op dramatische eettaferelen met de anderhalve jaar oude Youri, maar die heeft besloten om zich vandaag prima te gedragen. We zijn moe van het gesjouw van onze spullen van de ene plek naar de andere en de gedachten dat we nog van alles moeten doen om te zorgen dat onze spullen daadwerkelijk eind volgende week in ons huis staan.
