Een huis vol dozen
Onze spullen komen vandaag. Ze zijn er zeker niet voor 12 uur, is ons eerder deze week verzekerd. Dus tijd zat om de rest van de keuken te boenen en de nieuwe kast in elkaar te zetten. Mis. Om half 10 krijgen we een telefoontje dat de verhuiswagen om 11 uur bij ons voor de deur staat. We maken snel nog een paar essentiële plekken schoon, zoals de plaats voor het gasfornuis. Kwart over 11 rukt een heel team vakantiewerkende jongeren met twee ervaren verhuizers aan. Net als in Amsterdam hebben ze er voor gekozen om niet de hele container voor de deur te zetten, maar te werken met een kleine verhuiswagen. Deze rijdt gewoon een paar keer heen en weer. Alle ‘losse’ spullen zoals de bank, het bureau, bezems, fietsen, planken van boekenkast zijn apart verpakt in ladingen papier met tape. Ieder stuk is voorzien van een nummer. Honderdenachtenzestig in totaal. Alles wordt uitgepakt en in de – voor dat moment - juiste kamer gezet. Om twee uur is de ploeg vertrokken en staat ons schone lege huis vol dozen. Wat heeft een mens toch een berg rotzooi. Helaas is één van de glazen deurtjes van ons glaskastje gebroken. Vlak voor dat het glas wordt uitgepakt, hoor ik een grote ‘pang’. Eén van de poten van het zelfde kastje is losgegaan. Gelukkig hebben we de houtlijm bij de hand.
To fagitó
Paketo sto spiti: we halen giros op het pleintje bij de kerk. Lekkere koude Amstel erbij.
