“Afbraakvoetbal!” “Griekse Muur stort in” “Grieken zetten in op defensie en verliezen” Een paar nieuwskoppen van deze morgen. Niet op de Griekse websites, maar uit de internationale pers. “Slechte start voor het Team” - “Griekenland-Zweden 0-2” - “Verdediging ‘verraadt’ het team!” - “Natuurlijk verloren!” Dat is de strekking van de Griekse koppen.
Wanneer je een ding leert uit het lezen van voetbalverslagen is het dat kijken een subjectieve bezigheid is. Een groot persbureau als de Deutsche Presse Agentur haalt keihard uit naar Rehhagel met de opmerking dat die man al z’n hele leven negatief voetbal laat spelen en nu eindelijk van de frisse franke Zweden zijn trekken thuis heeft gekregen. Op BBCSport lees je hoe zowel Griekenland als Zweden vanuit een uiterst defensieve houding er een saaie partij van maakten met als hoogtepunt het doelpunt van Slatan en de handvol kansen en safes aan beide kanten. Ook veel Griekse verslagen van de wedstrijd volgen deze lijn.
Atheens perspectief
Vanuit Nederland spraken de reacties die we tot nu toe kregen vooral over “afbraakvoetbal” en “counteren”. Allemaal verschillende meningen. En allemaal vanuit het eigen perspectief. Dan lijkt het goed om ons perspectief vanuit Athene maar eens te schetsen.
Wie nu afbraak aan het plegen was, daar kunnen we over blijven praten: de Grieken die rond gingen spelen toen ze merkten dat ze steeds weer Zweeds counters om de oren kregen of de Zweden die op de middenlijn gingen staan wachten toen Griekenland niet meer ‘blind’ hun helft op kwam. In ieder geval was het als kijkspel niet best. Slatans eerste doelpunt was prachtig, maar daar moesten we wel 67 minuten op wachten. Het tweede rommelgoaltje, vanuit ons perspectief zat daar een lucht van overtreding aan, was zo stuntelig dat we mogen hopen dat een paar mensen slecht hebben geslapen. Meest zorgwekkend was dat de Grieken daarna nog steeds niets konden op de helft van de tegenstander. Vreemd genoeg konden ze in de voorrondes prima aanvallend spelen, dus wat is er aan de hand?
We zagen dat bij het zingen van de volksliederen vooral de oudere spelers als Nikopolidis (de keeper) en Dellas stijf stonden van de zenuwen. Dat was opvallend anders bij de wedstrijd van Spanje: het grootste deel van de ploeg leek te bestaan uit jongere spelers en pas na de 2-0 bracht de coach oudere wisselspelers in. Misschien was dat heel goed?
Zweeds huiswerk
Het antwoord is misschien dat de Zweedse coach zijn huiswerk goed heeft gedaan. Grieken houden er van, en zo wordt hier ook vaak in de competitie gespeeld, om vanuit de kluts te spelen. Constant korte 1 op 1 duellen waarbij je als ploeg vaak de bal verliest maar net zo snel weer terug wint omdat alle spelers zowel voor als achter de bal lopen. En al rommelend kom je dan vanzelf voor het doel of krijg je de mogelijkheid tot een mooie pass of een vrije trap.
Wat de Zweden deden was heel slim. Ze bleven vaak op een meter of 5 van hun tegenstander en gingen dan niet het duel aan. Verder bleven de Zweden constant als een blok achter de bal spelen. Daardoor konden de Grieken niet hun geliefde duelletje-en-pass-spel spelen. Hoezeer de Zweden achteruit hingen bleek wel toen de coach meteen de gevaarlijkste en beste spelen, Ibrahimovich, wisselde toen ze voor kwamen. De coach was echt niet van plan om nog verder nog iets aanvallends te doen. Massief blijven spelen en de Grieken wisten zich er geen raad mee. Een koekje van eigen deeg. Griekenland won zelf op die manier het vorige EK. En Zweden had dit keer de briljante spits die de Grieken nu misten.
Hiddink versus Rehhagel
Gek genoeg zouden de Grieken het tegen de Russen wel eens makkelijker kunnen krijgen. Die gaan duels aan, vallen aan en blijven niet met z’n allen achter de bal. Spanje kon daar prima van profiteren. En aanvallen zullen de Russen nu zeker doen omdat ze wel moeten. De Grieken eigenlijk ook, maar die zijn gewend om achteruit te blijven hangen. Hoe zal Guus Hiddink dat probleem oplossen? Hij zag er gisterenavond nogal hulpeloos en gelaten uit. Rehhagel was tenminste boos en opgewonden en leek de antwoorden wel te weten, hoewel daar in de wedstrijd niets van bleek.
Eigenlijk is het heel moeilijk inschatten hoe Spanje het tegen deze Zweden zal doen. De Spaanse manier van spelen lijkt wel op het spel dat we van de Grieken gewend zijn en Spanje speelde veel minder aanvallend dan ze vroeger vaak deden. Maar ze zijn ook erg kwetsbaar achterin. Wanneer de Zweden hen kunnen ontregelen zoals ze dat met de Grieken deden kon het wel eens moeilijk voor Spanje worden.
Rusland leek eerst aan dezelfde 'ziekte' te lijden als de Grieken. Maar in de laatste 10 minuten hervonden zij zich tenminste en werden gevaarlijk. Daarmee toonden ze aan dat je het (Spaanse) countervoetbal best kunt bestrijden en heeft Hiddink waarschijnlijk een goed idee voor een strijdplan tegen de Grieken.
Oranje
Dan nog even terug naar Oranje. Nederland was heel wat minder goed dan wij vanuit Nederland horen en lezen. “Da’s logisch” zou Johan Cruijff zeggen. Niet alleen vanuit Nederland, ook de pers hier was enthousiast, maar na Griekenland - Zweden zou je kunnen denken dat men hier kennelijk ook niet veel gewend is.
Echter, de al eerder genoemde BBCSport had een heel wat neutralere opvatting. En kijk maar eens naar de statistieken van de wedstrijd Nederland-Italië: balbezit 50%/50%, schoten 16/13, hoekschoppen 3/5, overtredingen 19/11. Niet veel verschil. Nederland was effectiever in de scoringskansen en maakte meer overtredingen. Wel dynamischer dan de meeste andere teams en daardoor maken ze een kans op de titel. Maar op het moment dat de aanval stokt zijn ze verloren omdat de verdediging van geen meter klopt. Het meest sensationele voor ons was wel dat Nederland countervoetbal speelde met eigenlijk maar één echte spits en vijf middenvelders. Dat is wel heel on-Nederlands. Maar ik begrijp dat dat al een tijdje zo is en zelfs op verzoek van de spelers? Wij hadden Nederland al lang niet meer zien spelen en dan zit je wel even raar te kijken. Doel heiligt de middelen wordt dan wel gezegd, maar fraai is het niet.
Over perspectief gesproken: voor dat 'buitenspeldoelpunt' moest er kennelijk zelfs een heuse persconferentie door de UEFA worden belegd om uit te leggen dat niemand 'regel 11.x.x' snapte, alleen de UEFA en die ene scheids. Heel bijzonder. Alsof er belangen in het spel zijn die wij niet meteen zien... Zie hier het aloude goed-Griekse gebruik van het opwerpen van een complottheorie.
Catenaccio
Wanneer je een conclusie moet trekken na de eerste ronde lijkt de grootste gemene deler van het toernooi ouderwets countervoetbal of catenaccio. En dus gek dat de Italianen daar het slechtst in waren. Maar veel fraais om naar te kijken was er tot nu toe niet. De counters van de Nederlanders waren mooi. Het best speelden misschien nog wel de Duitsers. Degelijk aanvallend en verdedigend. En van de Portugezen viel het meest te genieten van het spel en individuele acties.
De bal is rond en it ain't over till the fat lady sings. Italië riep dat ze nog alle kansen hadden en dat geldt dan natuurlijk ook voor Griekenland. En voor mooie dingen kijken we dan wel naar Portugal.
Terug naar Stilte na de storm