We hebben zondagavond de integrale uitzending van de Nederlandse bekerfinale gehad, na afloop van de werkelijke speeltijd. Het was lang geleden dat we Ajax hebben zien spelen. Hartverzakking gekregen natuurlijk van die 'pennels'. Maar daarna grote vreugde. Dan voel je toch weer wat het is om Ajaxied te zijn! Dat blijf je.
“Helaas was het geen beste wedstrijd van de kant van Ajax, het blijft toch wisselvallend” was het commentaar dat we per mail kregen. Dat kan wel zo zijn, maar wanneer je Ajax één keer per jaar ziet, dan is alles mooi kan ik verzekeren. Ok, het is wennen om Jaap Stam met de aanvoerdersband bij Ajax te zien. Z'n inzet maakt echter veel goed. Verder lopen er toch een paar rond die we écht niet kennen. Maar dan zie je ineens weer de kop van Davids, terug op het oude honk, en dat maakt alles weer goed.
Hier is het dubbel feest. Want ook Panathinaikos (PAO) is kampioen... Goed, de basketbalploeg van de vereniging... maar dan wel Europees Kampioen. Dat geeft hier in huis groot feest, want het is een PAO huis. Op straat was het de hele avond al druk. De mensen liepen naar het plein om op de terrassen naar de wedstrijd te kijken. In de metro zag je fans van PAO én CSKA Moskou richting het Olympisch complex reizen. Ook hier een zinderende finale. Terwijl wij keken naar de strafschoppenserie hoorden we in de verte het enorme gejuich van de mensen rond het plein toen 5 seconden voor tijd PAO via vrije worpen op 93-91 kwam. Daarna natuurlijk toeterende auto’s door de straten.
Dimitri, onze bovenbuurman, was naar de wedstrijd. Na de winst van Ajax heb ik de PAO-vlag, die ik van hem als welkomstgeschenk kreeg, gepakt en mijn Ajaxcap en heb ze in de hal beneden opgehangen. Diep in de nacht hoorde ik hem thuiskomen en kort lachen.
Vanmiddag bij onze bakker werden we met veel enthousiasme begroet. "Ajax heeft gewonnen!" riep de bakker en gaf ons ieder een croisantje omdat hij zo blij voor ons was.
Voor de mensen die gaan kijken op het Museumplein: veel plezier!