Op 3 juni 2006 vertrokken we met ons autootje vanuit Nederland naar Griekenland, om vijf dagen later voet te zetten op Griekse bodem. We blikken in de maand juni terug op een jaar in Athene. Op het geworstel met de taal, het maken van nieuwe vrienden, het genieten van het buitenleven, de ups en downs met het werk. Vandaag aflevering 1.
De taal
Onze inschatting dat we het Grieks vrij vlot onder
de knie zouden krijgen, zodra we hier zouden wonen, was een veel te
optimistische. Vlot een krant lezen of het Griekse tv-journaal goed begrijpen
is er nog steeds niet bij. We zetten onze lessen voort. Laurien
heeft in mei Grieks staatsexamen gedaan, niveau Gamma.
De Griekse staatsexamens worden over de hele
wereld op dezelfde dag afgenomen (één maal per jaar). Er zijn vier niveaus. De
eerste twee doe je vooral voor je zelf, met Gamma mag je studeren aan een
Griekse universiteit. Voor een baan bij de Griekse overheid moet je in bezit zijn van het Delta diploma. Het examen bestaat uit vier onderdelen:
luistervaardigheid, tekstverklaring, schrijfvaardigheid en mondelinge
vaardigheid.
“Op
woensdagochtend 16 mei schoof ik samen met enkele honderden anderstaligen,
achter een klein klaptafeltje om mijn examen te doen. De eerste luistertoets
was in het begin gemakkelijk, maar daarna raakte ik de draad kwijt. De tweede
luistertoets – een interview met politieagenten die verhaalden over bizarre
arrestaties – was niet moeilijk. Vervolgens moesten we ons begrip van
geschreven tekst laten zien. De tweede tekst bestond uit het invullen van
juiste bijwoorden en tussenvoegsels. Drama dus. Bovendien vergat ik de derde
pagina. Gelukkig was één van ‘opzichters’ – niet toevallig een docent die les
geeft op mijn Griekse schooltje – zo vriendelijk om mij daar met nog 10 minuten
te gaan op te wijzen! Zonder pauze mochten we daarna meteen door met het
schrijven van twee klaagbrieven, één over het openbaar vervoer en een andere
over problemen met collega’s. Voor twee brieven van ieder 200 woorden krijg je
een uur en een kwartier de tijd. Dat is te weinig om eerst een kladbrief te
schrijven. En dat in een tijdperk waarin ik nooit meer een brief met de hand
schrijf!
We werden tijdens het examen niet voorzien van koffie! Drie uur aan één stuk en ik was zo stom geweest om zonder koffie de deur uit gaan. Zo’n plastic koffiebekertje hoort voor mij standaard bij mijn – dus duidelijk Nederlandse – beeld van examenzalen. Als ik gezakt ben, ligt het aan het gebrek aan koffie - een inmiddels duidelijk Griekse opvatting. Overigens moet ik nog tot eind september wachten op de uitslag. Ook Grieks.”
Andere afleveringen in 'Een jaar na dato': Kinderen en Werk