Een mens kan het hier waarschijnlijk prima uithouden met drie woorden Grieks, voor ons echter is het beheersen van de taal essentieel om hier te wonen en te werken. We hadden in Nederland al de nodige lessen gevolgd, maar hier leren we de taal pas echt.
Verschillende i's
Grieks is geen eenvoudige taal. In de eerste plaats omdat je niet alleen een nieuwe taal leert, maar moet beginnen met een nieuw schrift. Het Griekse alfabet telt dan ook nog eens drie verschillende i’s (allemaal zonder puntje) en twee verschillende o’s. Om het makkelijk te maken zijn er tig combinaties van klinkers die je ook allemaal als een ‘i’ uitspreekt.
Grieks is ook een moeilijke taal, omdat het nogal wat wijzigingen heeft ondergaan in de loop van de tijd.
Duits
De klemtoon – ook in vereenvoudigde vorm – maakt het leren van Grieks er niet makkelijker op. Aan de ene kant weet je hoe je woorden moet uitspreken, maar leren wáár de klemtoon moet staan is geen peulenschil. Zeker niet omdat de klemtoon kan veranderen bij gebruik van de tweede of de vierde naamval en van enkelvoud naar meervoud. Gelukkig hebben we Duits geleerd en kunnen we met de naamvallen overweg.
Bravo soe
Grieks mag dan niet makkelijk zijn, het is wel een heel leuke taal om te leren. De taal is melodieus en creatief – Grieken hebben of maken overal een woord voor. Bovendien wordt het zeer gewaardeerd als je als buitenlander de moeite doet om Grieks te spreken. ‘Bravo soe’ ofwel ‘goedzo jij’ is iets wat je regelmatig te horen krijgt. Grieken zijn ook niet te beroerd om je te verbeteren en gelukkig spreken ze Engels op de momenten dat het jou goed uitkomt (als je een autoverzekering moet afsluiten bijvoorbeeld).
2002 gedachten
Het is heerlijk om makkelijker uit je woorden te komen, te begrijpen waar iemand heen wil als ze de weg aan je vragen en het dan nog kunnen uitleggen ook, heerlijk om gesprekjes te kunnen volgen in de metro of een thuisbezorgpizza te bestellen op z’n Grieks (en de juiste pizza binnen een half uur te ontvangen). Het is leuk om spreekwoorden tegen te komen die net even anders zijn dan de Nederlandse: Nederlanders moeten het doen met duizend-en-een dingen aan hun kop. Grieken hebben maar liefst tweeduizend-en-twee beelden in hun hoofd!
Kakafonis
Vorige week heb ik mijn eerste ‘echte’ Griekse boek gekocht. Geen boekje met * in de tekst en een woordenlijst achterin, nee gewoon een verhalenbundel met 25 verhalen voor de stadsmens. Van die verhaaltjes over mannen die niet weten wat ze met hun leven aanmoeten. Eenvoudig geschreven zodat ik niet om de iedere zin het woordenboek er bij hoef te pakken.
Voor mijn verjaardag heb ik Asterix en de Olympische Spelen gekregen. Dat is vooral goed voor de creatieve woordenschat. Het is wel even wennen om in hoofdletters te lezen (wat ook in een Grieks stripboek de gewoonte is), want dan weet je niet waar de klemtoon staat. Gelukkig hebben we ook de Nederlandse versie in de kast staan. Het is leuk om het verschil te zien in vertaling. Een paar voorbeelden: Tullius Torso wordt Klaountious Moeskoeloes (moeskoelo betekent spier), de bard heet geen Assurancetourix maar Kakafonis (dat hoeft geen uitleg lijkt me).
Als ik nu ook nog ‘gewoon’ het nieuws kan volgen op inhoud (onderwerp en hoofdlijn is meestal wel duidelijk), dan begint het echt ergens op te lijken. Volgens de juf hoef ik nog maar even geduld te hebben.