Gastschrijvers Titia en Frank
Terwijl Ton en Laurien met veel plezier voor hun twee petekinderen aan het zorgen zijn in de vrieskou van Noordcanada, zorgen Titia en Frank voor poes Lotje en genieten van Athene.
Ongeletterd in Athene

In februari is het hier 6 tot 15 graden. Dat lijkt koud tot dat de zon er bijkomt, dan kan je uren behaaglijk op terrasjes doorbrengen. Eerst een Metaxa! Dan de wonderen van de Griekse beschaving.
Athene is makkelijk in de omgang. Ondanks het Grieks. Dat is er wel, Grieks. Waar je ook kijkt, de merkwaardige lettertekens stuiteren door het beeld. Ik ben niet klassiek geschoold en voor mij is Grieks net zo’n vrolijk anachronisme als het Chinees, Russisch en noem maar op. Bijzonder leuk, niet erg handig. Het is geen probleem, met Engels, handen en voeten en veel lachen kom je er ook.. Misverstanden zijn hier toch onvermijdelijk. Door het Grieks, maar ook door de onmogelijke situatie waar je in verzeild raakt als je een 2500 jaar oude bouwval op je erf hebt staan, dat ook nog eens het belangrijkste erfgoed van de westerse beschaving is…..
Tussen de schoonheid van het ideaal en het opgestapeld houden van overjarig marmer gaapt een ravijn vol ellende.
De Grieken hebben een overdosis aan geschiedenis. Er is gewoon teveel gebeurd. Zeker in de ogen van een Hollander die op school historische hoogtepunten heeft moeten leren als : “Het haring kaken” en “De hoekse en kabeljauwse twisten.”
Dat de stad Athene lelijk zou zijn berust ook op een (Calvinistisch) misverstand. Zelden vindt je een consequenter vormtaal: alles in de steigers. Hier wordt gebouwd. Ik wil wel hier en daar wel een vraagtekentje zetten bij de kwaliteit, maar gebouwd wordt er. Eventuele bouwputten zijn geheel afgevuld met archeologen en zo blijft iedereen bezig.
Dit is leuk: er zit beweging in deze stad. Athene is een uitstekende zwerfstad. Je kunt er meerdere kanten op dan alleen de musea. Doen!
